Gepubliceerd in Phryso, 2008
Een derde premie, meer zat er niet in voor het veulen Miranda van de Olde Mette Moate (v. Beart 411), van fokker Anton Schut uit Hengelo. Volgens de jury hield ze zich te vast in de rug. Schut: ‘Uit gekheid zei ik toen: dat moeten we haar dan maar leren.’ Hij had eigenlijk gerekend op een tweede premie. ‘Maar ja, het is toch altijd een momentopname.’
Eerste premie
De moeder van Miranda, de dertienjarige stermerrie Lamkje-Namkje (v. Nammen) met daarachter een stamboekmerrie van Peke en een sterpreferente merrie van Hearke, geeft jaar op jaar correcte gebouwde en gitzwarte veulens, aldus Schut. Een Lolke-merrieveulen werd twee jaar geleden veulenkampioen bij “Het Friesche paard Twente Achterhoek”.
Schut verkocht Miranda als veulen – ‘je kunt niet alles aanhouden’ – aan de familie Van de Belt uit Dedemsvaart. Die liet haar als twenter keuren met als resultaat een tweede premie. Schut zei later tegen Van de Belt: “Volgend jaar een eerste en dan ben je klaar.’
Miranda was ‘geprikt’ om voor vader Beart een ABFP-test af te leggen. Dat ging bijzonder goed: 91,5 punten onder het zadel met een 9 voor de galop en aangespannen 86,5. Schut zag hoe ze een eerste premie kreeg op de keuring de dag na de test. Toen kon ze naar de Centrale Keuring in oktober, waar ze in haar groep de zesde plek behaalde. Schut: ‘Ze had misschien wat spectaculairder mogen zijn in de draf.’
Graag moderner
‘Vooral mijn dochter, Elbrich-Minke, was meteen verliefd’, zegt Geert-Douwe Slob, huidige eigenaar van Miranda. Haar ABPF-test zag hij niet, wel haar optreden op de Centrale Keuring. Hij nam haar daarna mee naar huis, want ook Van de Belt verkocht haar. Dat kwam zo. Elbrich-Minke stond met haar Friese stermerrie Raisa (Teunis 332 x Tjimme 275) waarmee ze Z-dressuur met winstpunten was geworden, voor haar gevoel op een eindpunt. Ze wilde graag met een jong paard opnieuw beginnen, maar dan wel met een modernere en grotere Fries.
Slob: ‘We konden de merrie goed naar Amerika verkopen en vroegen een paardenmakelaar uit te kijken naar een goed paard, het liefst met een eerste premie.’ Zo kwamen ze in contact met de toenmalige eigenaar die wel wilde verkopen, vonden Miranda prachtig en kochten haar.
Juffertje ongeduld
Volgens Slob is zij een echte Beart, heel rijtypisch en wat rijzend met de schoft wat hoger dan het kruis. ‘Zij meet 1.66 m, met een mooi lang voorbeen.’
En het karakter? ‘Volgens de vorige eigenaar kan het een juffertje ongeduld zijn. Dat klopt ook wel. Als je komt voeren is zij de eerste die aangeeft: schiet eens op. Verder is zij heel lief.’
Elbrich-Minke wil dit jaar een startkaart aanvragen. Omdat Miranda drachtig is, in maart krijgt ze een veulen van Mintse, heeft ze nog maar kort met haar onder het zadel kunnen trainen.
Vader en dochter overleggen of Miranda dit jaar opnieuw drachtig zal worden. Slob: ‘Daar moeten we zwaar over praten’, zegt hij lachend. ‘Mijn dochter houdt van wedstrijden rijden. Misschien dat we één of twee jaar overslaan.’
Hij heeft al wel nagedacht over een hengst voor haar: ‘Kijkend naar het inteeltpercentage zou ze passen bij Onne, Doaitsen en Rindert.’
Opdracht? Offerte? Informatie?
Mail naar info@schrijfopdrachten.nl
| 
